VREDE OP AARDE ? !

Ook dit jaar vieren we weer Kerst. Je kunt het er wel eens knap moeilijk mee krijgen om dan weer 'de vrede op aarde' te zingen, terwijl er zoveel onvrede, geweld, oorlogen en verschrikkingen in de wereld zijn. Bijna overal op aarde wordt Kerst gevierd, ook door mensen die geen christenen zijn. Die maken zich niet druk over 'vrede op aarde'. Voor hen zijn het vrije dagen of een vakantie, het gaat hen om gezelligheid en sfeer en flakkerende kaarsjes en misschien ook nog om een paar mooie gedachten. Maar als christen kun je het er best moeilijk mee hebben: de nare werkelijkheid die gewoon doorgaat en dan toch over vrede zingen. Velen lossen dat op door even niet aan de werkelijkheid te denken.Waar halen we eigenlijk de gedachte vandaan dat Kerst en 'vrede' bij elkaar horen? Nogal duidelijk, omdat de engelen het over vrede hebben in de nacht dat Jezus geboren werd.Maar wat betekenen die woorden? Als we het eerste Kerstfeest nagaan, komen we daar niet veel 'vrede' tegen.
De herders komen er wat 'vrede' betreft nog het beste vanaf. Met hen gebeurt iets dat positief is. Ze kregen eerst de schrik van hun leven in die nacht, maar ze behoorden in ieder geval tot die merkwaardige mensen die vinden dat als God iets zegt je daar niet over moet gaan theologiseren maar het moet gaan doen. "Ze gingen met haast om te gaan kijken naar wat er gebeurd was, datgene waar de engel over gesproken had. En ook waren ze van mening dat het belangrijk was om anderen te gaan vertellen dat ze Jezus gevonden hadden. Daardoor hadden ze wel lis waar geen 'vredige nacht', waarbij ze gelukkig konden zijn met hun eigen gevoelens en ervaringen. Maar ze werden door wat ze gedaan hadden wel blijde mensen, mensen die God loofden en prezen. (Luc.2:20)
En Herodes? Hij vierde dat eerste Kerstfeest allerminst als een feest van vrede. Hij raakte nogal van streek (Matt.2:1-3), want als het bericht dat hij hoorde waar was en de Messias inderdaad gekomen was, zou dat zijn leven in alle opzichten onder zware kritiek brengen. Dat had hij haarscherp door.
Voor heel Jeruzalem was het bericht van Jezus' geboorte trouwens een onplezierige schokervaring. Net zozeer als het nu voor velen een ontstellende schok zou zijn wanneer Jezus op dit moment weer zou komen.
Ook de schriftgeleerden schrokken toen Herodes hen beval te komen, maar ze kwamen met de schrik vrij omdat ze alleen maar een bijbeltekst hoefden op te zeggen. Gelukkig hoefden ze niet zelf de zaak waar het om ging te gaan onderzoeken. Maar echt 'vredig' was ook voor hen deze situatie niet.
De wijzen uit het Oosten hadden zich ook wel iets anders voorgesteld bij de geboorte van een zo bijzondere Koning. Stiekem moesten ze het land in het geheim weer verlaten. Niet bepaald een vredige afloop.
En zo is het bij Jozef en Maria ook niet overgekomen. Een bevalling te midden van de beesten die onder in de herberg stonden (in onze tijd zou het een parkeergarage geweest kunnen zijn). En de woorden van de oude Simeon ademden ook geen sfeer van 'vrede': "deze is gesteld tot een val en opstanding van velen in Israël en tot een teken dat weersproken wordt - en door uw eigen ziel zal een zwaard gaan..." (Luc.2:34). Vrede? Ze moesten vluchten naar Egypte!
Vele jonge moeders in Bethlehem hebben evenmin reden tot feestvieren gehad.
Wie heeft gezegd dat Kerst het feest van de 'Vrede' is?
Zijn geboorte werd in ieder geval niet gekenmerkt door een sfeer van 'vrede'. Later zegt Jezus zelf: "VUUR ben ik komen werpen op de aarde" (Luc.12:49) en "denk niet dat Ik gekomen ben om VREDE te brengen op de aarde. Ik ben niet gekomen om VREDE te brengen, maar het ZWAARD." Matt.10:34.
Het lijkt wel of Kerst eerder het feest van 'oorlog', van 'strijd', van 'revolutie' is.
Het kind in de kribbe is dan ook niemand minder dan de Zoon van de eeuwige God, die een ontoegankelijk licht bewoont en een verterend vuur is. Hij is deze wereld van duisternis binnen gekomen om de wil van de Vader te doen en om ons mensen te redden. In zijn hart brandde het vuur van de liefde van God. En Hij kwam niet met de bedoeling om alles zelf en alleen te doen. Hij deed wat Hij alleen kon doen en verder schakelde Hij mensen in om de wereld te redden. Daarom riep Hij de discipelen en zond Hij hen er op uit. En nog altijd roept hij mensen! Hij is er niet tevreden mee dat mensen 'gered' worden. Hij wil dat zij ook dragers van dat VUUR worden. We moeten dus niet in flakkerende vlammetjes gaan staren, maar ons in vuur en vlam laten zetten voor en door Jezus en voor zijn Koninkrijk. Het is niet genoeg om Hem te danken voor wat Hij voor ons deed als we verder geen voet verzetten om Hem na te volgen. Laten we – als we Kerst vieren - dus in gedachten bij de kribbe gaan staan en ons hart wagenwijd voor Hem openen en voor zijn hemels vuur. En onze tijd aan Hem geven en ons geld en zelf er in zijn kracht op uit gaan. En dat kan, heel eenvoudig en heel dichtbij.
Jezus is geboren in een wereld - onze wereld - die onder de macht ligt van de duisternis. Deze wereld is bezet gebied. Daarom betekent het komen van Jezus in deze wereld van af het allereerste begin 'conflict', een totale bevrijdingsoorlog zelfs.
Zijn komen was een dropping in vijandelijk gebied. Jezus is in de wereld gekomen, om mensen te redden maar ook om mensen bij dat reddingswerk in te schakelen. Hij kwam om ons te bevrijden van de machten van de duisternis maar ook om ons tot medestrijders te maken voor de bevrijding van anderen. Een geweldig groot plan! "VUUR op de aarde". Jezus kwam om de allergrootste revolutie van alle tijden te ontketenen. Hij wil niet dat we voor de zoveelste keer Kerstfeest vieren bij flakkerende kaarsjes alleen, maar dat we Hem in zijn missie zullen navolgen.
Vrede op aarde', de engelen spraken ervan. Ieder die het evangelie hoort en tot bekering komt, ervaart vrede met God in het hart. Maar 'vrede op aarde' is dat nog niet. Daar wordt echt een wereldwijde en wereldomvattende Vrede mee bedoeld en die zal er alleen maar komen wanneer de gemeente het goede nieuws bekend maakt. Daartoe zijn we geroepen. Laten we dus geen flakkerende kaarsjes zijn maar ons openstellen voor het VUUR van zijn Geest. Om dat vuur op aarde te werpen is Hij gekomen.

Een geweldig Kerstfeest gewenst, omwille van de 'Vrede op aarde'.
W.P.F.